13 Mayıs 2012 Pazar

Pobeda (Faşizme karşı zaferin aziz hatırasına)


Mayıs kokuyordu Berlin,
ve ben uzak Asya’dan bir T-34 namlusu gibi,
bir T-34 namlusu gibi uzanan
kızıl,
kıpkızıl bir şafaktım
bir şafak Evropa’ya doğan.
Yağmaydım, tecavüzdüm, cinayettim ben.

Ve siyasi komiserimizin izni dâhilinde
çöktüm Helga’nın üstüne.

Gidip geldim;

Gittim kavgada düşen yoldaşlarım anısına,
*
Geldim açlığa mahkum edilen halkı için devrim başkentinin
*
Gittim yakılan köylerimiz için,
*
Geldim, öldürülen masumlar için,
*
Gittim, büyük yoldaş, halkların babası Mareşal Stalin için,

Ve…

Geldim.

Darağacında “Zafer!” diye haykıran bir partizan gibi,

“Zafer!” diye haykırdım.

Helga inledi.
Berlin dinledi.
Ben dinledim.

3 yorum:

Adsız dedi ki...

Üstadım dedesi SOVYET sancağını Berlin'e diken kahraman askerlerden biri olan Azeri arkadaşımın hisleri zihnimde ve bedenimde hayat buldu. Kalem tutan ellerinize, faşizme karşı 155 mm'lik bir obüs gibi atan yüreğinize sağlık. krem.

Adsız dedi ki...

mükemmel. niki..

Adsız dedi ki...

Efsane bir şiir olmuş Yoldaş Stalin canlandı gözlerimde. ARO
JAW