3 Mayıs 2013 Cuma

İblisten firar

Au revoir mon ami
bir tas güvercin yemi
devrimci coşkumuz
ve arkamızda Yeni Cami
Abidevi eseri İslâm medeniyetinin
fakat zillerimiz din-den-dön diye çalardı
ve papaz erik yerken Çankaya şarabı içerdik.
İnanmadığımız kader
bir Troçkiste kelime-i tevhid telkini
937 senesinde El Endülüs sahillerinde
ve karşı kıyıda plajlarda ölürken Mağribli cengâverler
kendilerine yabancılaşabilsin diye bohem kâfirler
bulanan bizim içimizdi
ağız dolusu kusmukla bozulan abdestlerimiz sebebiyle
kılamadığımız o ilk sünnetler.
Ben tövbemi geri aldım.
Varlığımı varlığına armağan ettim.
Yasamdan, ilkemden,
Esed zâlimine duyduğum kinden
nargile içerken vazgeçtim.

21 Mart 2013
Pendik, Şeyhli


5 yorum:

Adsız dedi ki...

Poetika ile imanın değiştiği rotasyon.
Geçirtti sefil ruhuma mutasyon.
Faysal Üstad'ın dizeleri,,,
Şu virane gövdeme sanki potasyum.

Barat Siveg, Derince Harikalar Sahili.

Kirkor Narsistyan dedi ki...

dinim tevhid dinidir,
lenin mürşid rehberim,
selaya durunca ümmet,
yediğim baklava sinidir.

Adsız dedi ki...

Pendik, Şeyhli... Eskiden orada otururduk... İnsana şiir yazdıran, ilham veren bir havası vardı... Kaleminize sağlık...

Adsız dedi ki...

ESED KAFİRDİR, KAFİRUNDUR, HAİNDİR, HİYANET ETMEKTEDUR. ONU SAVUNAN ZİHNİYET TEHVİDDEN ELİNİ ETEGİNU CEKMELİDUR, CEKTİRİRUZ.

Adsız dedi ki...

başyapıt