1 Kasım 2013 Cuma

Kendimden firar (İblisten firara göndermeli isim)

Şiirin başına bu şarkıyı koyarak, şiiri yazdığım kişiyle daha önce yaşadığım bir başka göz yaşı dolu hatırayı bana hatırlatan diğer bir New Wave şarkısına gönderme yaptım ama bunu ne okuyucu, ne şiiri yazdığım insan, ne Mark Hollis biliyor. Zaten ben bildikten sonra pek önemi yok.



Anlayana...

Küskünken aynadaki yüzüme,
bir kör köpek olup şeytan,
gözüktü gözüme.
Ağlayamayınca korkup kaçtım,
neyse ki evdeydin, kapıyı açtın.

Bir hesap yaptım,
başlangıcı "sen" alıp
öyle uzaklaşmışım ki senden kaçıp
yine sana dönmüşüm.

Karşımdaki masmavi ışığa bakıp
yılların hasretiyle sarılıp
dedim ki;

"Geliebte, hör mich zu!
sendin hayatın tadı, tuzu.
Sen kavgam, sen aşkım
huzurum, göz yaşım,
sen tahavvül, sen tekamül,
sen bahçemde açan gül,
ve ben öylesine kaçtım ki senden
bana yetişemezdi Boudewijn Zenden"

Aşk omuzda ağlamakta mütekabiliyetse,
ne mutlu hâlâ aşığız ikimiz de.

Dün üzerimden bir öfke bulutu geçti,
bir deniz olup şeytan beni içine çekti.
Sana sığınıp şeytana boyun eğdirdim,
huzuru içemesem de dudaklarımı değdirdim.

1 listopada 2013r. Falenty Duże

3 yorum:

ebedi olur dedi ki...

faysal özleniyorsun, saygılar.

Adsız dedi ki...

özlüyoruz be abi keşke hemen geri gelsen

Adsız dedi ki...

Çok güzel bir şiir. Gözümden ince bir yaş süzüldü. Umarım bu şiirini de yorumlarsın. Kal saglıcakla.